...

Eskiden olsa elimden de gelirdi sanki gibi hatırlıyorum, oturur anlatırdım da anlatırdım..

Mesela bugünümü..

Sabah uyandığımda hayatımda değişen tek şey takvimin yaprağıydı..

Yatağın kenarında yüzüme bakan paçi bile istifini bozmadı, ilişkimiz artık rutinleşti mi ne?

Hayal kurmak yok, müzik dinlemek zaten istemiyorum..

Elime aldığım bir kitap var sayfalarını çevirirken dahi okuyunca korkacağımı hissettiren bana, çantamda gezdiriyorum, ben nereye o oraya şu aralar..

Dün eski bi dostumun daha sağ olduğunu öğrendim, acıklı bi andı yüreğime dair, aklına geldim he diye geçirdim içimden, dokundu ne yalan söyleyeyim? Sevinirken bile içimde unutulmanın yarattığı bir acı gizliydi, düşünme diye söylenirken içimden kendi kendimi yakalayıverdim.. Belki o da aynı şeyi düşünmüştür benim için, kimbilir?.